Nezir ERTUĞRUL
Yoruldum.
Kalabalıkların içinde yalnız kalmaktan,
Seslerin içinde hakikati duyamamaktan yoruldum.
Yoruldum Allah’ım…
Yüzlerin çoğaldığı, ama yüzsüzlüğün eksilmediği bu çağdan yoruldum.
Sözlerin çoğaldığı, ama sözün kıymetinin kalmadığı bu zamandan yoruldum.
Bir zamanlar “insan” olmak yetiyordu.
Şimdi herkes bir rolün içinde.
Herkes bir maskenin ardında.
Herkes bir sahnenin ortasında.
Ama kimse vicdanının karşısında değil.
Yoruldum Allah’ım…
Sahte Müslümanlardan yoruldum.
Diliyle dua eden, kalbiyle dünyaya secde edenlerden yoruldum.
Paylaşımlarında merhamet, hayatında merhametsizlik taşıyanlardan yoruldum.
Adalet diye bağırıp fırsat bulunca zulme koşanlardan yoruldum.
“Bizi aldatan bizden değildir” denmişti…
Ama aldatmanın bu kadar normalleştiği bir çağ yazılmamıştı hiçbir kitapta.
Yalanın bu kadar hızlı, gerçeğin bu kadar yorgun olduğu bir zaman anlatılmamıştı.
Yoruldum Allah’ım…
Delikanlılığın fotoğraflara sığdığı,
Cesaretin klavyeye saklandığı,
Vicdanın çıkarla ölçüldüğü bir çağdan yoruldum.
Bir çocuk ağlıyor bir yerde…
Bir çocuk korkuyor bir yerde…
Bir çocuk, başka bir çocuğun ellerinde can veriyor bir yerde…
Ve dünya dönmeye devam ediyor.
Manşetler değişiyor.
Trendler değişiyor.
Gündem değişiyor.
Ama acı değişmiyor.
Bana soruyorlar bazen:
“Bu dünyanın neresindesin?”
Bilmiyorum…
Gerçekten bilmiyorum.
Adaletin kenarında değilim.
Zulme alışanların arasında değilim.
Sessiz kalabilenlerin safında hiç değilim.
Ben, yorgunların tarafındayım.
Vicdanı uykusuz kalanların tarafındayım.
Gece yatağa girince kalbini susturamayanların tarafındayım.
Çünkü bu çağda yürümek zor…
Bu çağda insan kalmak ağır…
Bu çağda doğru kalmak bedel istiyor.
Ve ben artık yürüyemeyecek kadar yoruldum Allah’ım…
Ama biliyorum…
Yorgunluk, kaybedenlerin değil;
Hâlâ vicdan taşıyanların yüküdür.
Belki dizlerimiz çöker,
Belki sesimiz kısılır,
Belki kalbimiz kırılır…
Ama biliyorum ki;
Bu dünya sahte olanların gürültüsüyle değil,
Yorulmuş ama vazgeçmemiş insanların duasıyla ayakta durur.
Bugün yoruldum Allah’ım…
Ama yarın yine doğrulmak için dua ediyorum.
Çünkü biliyorum;
Bu çağın en büyük direnişi,
İnsan kalabilmektir.
YORUMLAR