Takke Düştü, Kel Göründü
Bazı dönemler vardır; insanlar uzun süre hayatlarında ters giden şeyleri hisseder ama sebebini tam göremez. Bir şeye çarparlar fakat neye çarptıklarını anlayamazlar. Sis vardır, pus vardır, karanlık vardır. Fakat bir gün o sis dağılır. İnsanlar bir anda fark eder ki, karşılarına çıkan engeller tesadüf değilmiş.
Türkçede buna karşılık gelen eski bir söz vardır: “Takke düştü, kel göründü.”
Uzun zamandır insanlar hayatlarında bazı hesapların döndüğünü hissediyordu. Fakat çoğu zaman bunun kaynağını açıkça göremiyordu. Kimin gerçekten dost, kimin ise dost görünerek başka hesaplar peşinde olduğunu ayırt etmek kolay değildi.
Şimdi o sis dağılmaya başladı.
İnsanlar artık daha dikkatli bakıyor.
Kimin kendi aleyhlerine iş çevirdiğini, kimin hayatlarına kasteden düzenlerin parçası olduğunu daha açık görüyorlar.
Bunu fark eden şer odaklarının huzursuz olması şaşırtıcı değildir. Gizlilik onların en büyük dayanağıydı. Görülmeye başladıklarını anladıkça sertleşmeleri de bundandır.
Fakat insanların gözü açıldıktan sonra eski düzenleri sürdürmek kolay değildir.
Bu yüzden buradan açık bir söz söylemek gerekir:
Artık insanlar görüyor.
Artık insanlar tanıyor.
Yol yakınken şerden vazgeçmek, kirli hesapları bırakmak ve bir kenara çekilmek herkes için daha hayırlı olacaktır. İnsanları kendi hallerine bırakmak, hayatlarına müdahale etmekten daha doğru bir yoldur.
Çünkü sonunda kirli olanla temiz olan ayrılır.
Belki de bugün yaşananlar, Allah’ın (ٱلْقُدُّوسُ) Kuddûs isminin bir tecellisidir:
Karışmış olanın ayrılması, kirin temizden uzaklaştırılması.
Ey dünyayı ateşe veren şeytaniler, "Takke düştü. Artık kel göründü" Ve görülen hakikat artık tekrar saklanamaz.
Editör
YORUMLAR