Zirveyi Korumanın Çaresi
Zirveyi Korumanın Çaresi, Kurumsallaşmaktır
Kurumsallaşmanın temelleri ve tohumları daha ilk adımdan itibaren atılmalıdır.
Kuruluşun ilk zamanlarında, önü açık büyümenin “Kızıl Elma”sı olmalıdır. Zirveye doğru yürürken önde olanlarda bulunması gereken en önemli donanım; adalet, merhamet, vaade sadakat ve vefa duygusudur.
Bu yolculukta fedakâr olanlarla menfaat peşinde koşanları dikkatle ayırt etmek gerekir. Fedakâr olanların hem ahlaki hem de fiziki donanımlarının gelişmesine katkı sağlamak, onları yarınlara hazırlamak için lider ve yönetici pozisyonunda olanların iyi birer örnek olması şarttır. Bu yaklaşım, kurumun uzun ömürlü olmasının da temelini oluşturur.
Yöneticilerin istişareye önem vermesi gerekir. Kararların ortak alınması; başarıda da, hezimette de paydaşlık oluşturur.
Duygusallık ve profesyonellik yönetimi
Zirveye doğru yürüyüşte, başlangıçta yola çıkan insanlar çoğu zaman herhangi bir karşılık beklemeden, kendi ihtiyaçlarını dahi geri plana atarak bu yolculuğa katılırlar. Bu yürüyüş, büyük ölçüde duyguların coşkunluğu ile beslenir.
Ancak zamanla; evhamlar, çevresel etkiler ve farklı beklentiler bu duygularda aşınmaya sebep olabilir. Bu noktada, başlangıçtaki samimiyetin korunması; ancak bilgi, tecrübe ve yönetim kabiliyetinin artırılmasıyla mümkündür.
Kızılelma hedefi, sadece ilk yürüyenlerin heyecanı olarak kalmamalı; sonradan katılanlara aktarılan bir kültür hâline dönüşmelidir.
Bu dengenin kurulmasında, Türk milletinin asırlar boyunca sergilediği duygu ile profesyonellik arasındaki denge önemli bir referans noktasıdır. Yüzyıllar süren yapılar, bu dengenin doğru kurulmasıyla ayakta kalabilmiştir.
Kurulan yapılar her ne kadar hukuken şahsi mülkiyet olarak görülse de; taşıdığı birikim, geçmişten gelen tecrübe ve toplumsal katkı dikkate alındığında, aynı zamanda bir milli servet niteliği taşır. Bu bakış açısı; israfın, haksızlığın ve adaletsizliğin önüne geçen en güçlü setlerden biridir.
Kurumsallaşma, duygu ile hayatın gerçekleri arasında bir yerde konumlandırılmalıdır. Bu iki unsurdan birinin aşırı şekilde öne çıkarılması, dengenin bozulduğunu gösterir. Ve denge bozulduğu anda, bir yapının çözülme süreci de başlamış demektir.
Zirveyi belirleyen güç değil; o gücü ayakta tutan kurumsal akıldır.