İnsan Ekelim, İyilik Biçelim
İnsan Ekelim, İyilik Biçelim
Gelin hep beraber insan ekelim…
Toprağa değil sadece; kalplere, sokaklara, yarınlara insan ekelim.
İyilik ekelim… Bilim ekelim, bilgi ekelim.
Bir buğday tanesi gibi yürüyelim bu dünyanın üstünde: Sessiz ama bereketli, küçük ama umut dolu.
Bugün dünya gürültülü…
Bağıran çok, dinleyen az.
Yıkan çok, onaran az.
Yakan çok, yeşerten neredeyse yok.
Ama biz başka bir yol seçebiliriz.
Herkes taş atarken biz tohum atalım.
Herkes lanet okurken biz dua edelim.
Herkes kin biriktirirken biz merhamet biriktirelim.
Çünkü insan dediğin, toprağa benzemez mi?
Ne ekersen onu verir.
Nefret ekersen nefret biçersin.
İyilik ekersen iyilik büyür.
Bir çocuğun kalbine şefkat ekersen, yarın o çocuk bir mahalleyi ayağa kaldırır.
Bir gencin zihnine bilgi ekersen, yarın bir ülkenin kaderi değişir.
Bugün bize “saf” diyecekler.
“Enayi” diyecekler.
“Bu devirde iyilik mi kaldı?” diye alay edecekler.
Varsın desinler…
Kim kötülük yaparsa yapsın, biz iyilik yapmaya devam edeceğiz.
Çünkü bizim davamız insanlık davası.
Bizim davamız, Allah’ın “merhametlilerden olun” emrine uymak davası.
Bizim davamız, karanlığa küfretmek değil, bir mum yakmak davası.
Bir buğday tanesi toprağa düşerken yalnızdır.
Ezilir, gömülür, kaybolur gibi olur.
Ama sabreder…
Ve bir gün başak olur.
Sonra binlerce taneye dönüşür.
İyilik de böyledir.
Bugün küçücük bir selam,
yarın bir hayat kurtarır.
Bugün bir yetimin başını okşarsın,
yarın bir lider doğar.
Bugün bir zalime benzememek için susarsın,
yarın bir adalet çağrısı yankılanır.
Gelin; merhamet ekelim.
Vicdan ekelim.
Bilgi ekelim ki cehalet kurusun.
Bilim ekelim ki hurafe çöksün.
İman ekelim ki umutsuzluk yenilsin.
Bu topraklar çok acı gördü.
Çok ihanet gördü.
Çok karanlık gördü.
Ama hâlâ filiz vermeye hazır…
Yeter ki biz vazgeçmeyelim.
Yeter ki biz kötülüğe benzemeyelim.
Yeter ki biz “ben ne yapabilirim ki” demeyelim.
Unutmayın:
Bir insan bir dünyadır.
Bir iyilik bir devrimdir.
Bir merhamet bir diriliştir.
Gelin hep beraber insan ekelim…
Ve yarın, çocuklarımıza daha yeşil bir vicdan bırakalım.