SON UYARI | FINAL WARNING | هشدار نهایی | אזהרה אחרונה
SON UYARI | FINAL WARNING | هشدار نهایی | אזהרה אחרונה
LANGS:
TR] Türkçe | [EN] English | [FA] فارسی | [HE] עברית
DÜNYAYI AKLI SELİME DAVET EDİYORUZ
[TR | Türkçe]Bu metin bir analiz değil; aklı selime yapılmış açık bir çağrıdır. Herkese yöneliktir; kişi, kurum, devlet ve yapı ayrımı yapmaz. Çünkü gelinen eşik, hatanın da bedelin de ortaklaştığı bir noktaya işaret etmektedir.
Bugün içinde bulunduğumuz atmosfer kararmıştır. Bu kararma yalnızca siyasî ya da askerî değildir; ahlâkî, hukukî ve zihinseldir. Asimetrik etkiler altında atılan her ölçüsüz adım, bu atmosfere bırakılan yeni bir toksindir. Bu toksinler hedef ayırt etmez; herkesi zehirler.
Asimetri; sorumluluğun dağıldığı, suçun belirsizleştiği, bedelin ise masumlara yüklendiği bir zemindir. Bu zemini besleyen suç üreten yapılar, mücrimlerini sahadan çekerek ve kaosa odun taşıyan dillerini tutarak, dünya barışına ve savaşsızlık ortamına en azından pasif bir katkı sunabilir.
Bugün atılan her hukuksuz adım, yarın başkasının elinde emsal olur. Bugün sessiz kalınan her orantısızlık, yarın daha büyüğünün kapısını açar. Kurumlar “ben yapmadım” diyerek; insanlar “ben karar vermedim” diyerek sorumluluktan kaçamaz. Çünkü bu süreçte pasiflik de aktif bir tercihtir.
Kararmış atmosfere yeni toksinler salmak yalnızca can kaybına değil, medeniyet kaybına yol açar. Toplu cinayetler ve kitlesel yıkımlar böyle başlar. Bu yolun sonu; aklın, bilimin ve hukukun terk edildiği, insanlığın karasaban ve tahta kaşık devrine doğru itilmesidir.
Herkes ve her kurum şunu bilmelidir: - Güç, sorumluluğu ortadan kaldırmaz; artırır. - Güvenlik, hukuksuzlukla sağlanamaz. - Kaos yönetilemez; ancak önlenebilir.
Bu noktada ülkelerdeki sivil inisiyatiflere de açık bir sorumluluk düşmektedir. Sivil toplum, sendikalar, meslek örgütleri, akademik çevreler ve kanaat önderleri; kendi ülkelerinin yöneticilerini zamanında uyarmalı, yanlış ve geri dönülmez kararların önüne geçmelidir. Çünkü tarih göstermiştir ki, yanlış kararların bedelini yalnızca yöneticiler değil; çoğu zaman onlardan daha ağır biçimde sivil unsurlar ödemektedir.
Önleme; orantılılık ve ölçü, şeffaflık ve hesap verebilirlik, hukukun araç değil zemin olması, vekil şiddetin reddi ve toplumların iç direncini zayıflatacak dil ve uygulamalardan kaçınmakla mümkündür.
Mental olarak yorgun, cinnet halinde ne tepki vereceği kestirilemeyen insanın nefes almasına izin verin. Atmosferimizi saran kaos radyoaktivitesinin, geçirgen olmayan hiçbir sığınağı yoktur. Bu zehir sınır tanımaz.
Herkes, çarpmadan önceki son yön levhası uyarısını ciddiyetle dikkate almalıdır.
Bu bir son uyarıdır: Atmosfer daha fazla zehirlenirse, kimse nefes alacak temiz bir alan bulamayacaktır.
Bugün atılmayan sorumlu adımların bedelini, yarın hiçbir kurum, hiçbir güç ve hiçbir gerekçe ödeyemeyecektir.
[EN | English]
This is not an analysis; it is an open call to sound judgment. It addresses everyone—individuals, institutions, states, and structures—because we have reached a threshold where responsibility and consequences are shared.
The atmosphere we inhabit has darkened—not only politically or militarily, but morally, legally, and mentally. Every disproportionate move under asymmetric pressures releases a new toxin into this atmosphere. These toxins do not discriminate; they poison all.
Asymmetry disperses responsibility, obscures culpability, and places the cost on the innocent. Structures that produce crime can at least contribute passively to peace by withdrawing their offenders from the field and restraining the language that feeds chaos.
Each unlawful step today becomes a precedent tomorrow. Each tolerated excess opens the door to a greater one. Institutions cannot hide behind “we didn’t do it,” nor can people behind “we didn’t decide.” In such times, inaction is itself a choice.
Injecting more toxins into a darkened atmosphere causes not only loss of life but loss of civilization. This is how mass atrocities begin—and how humanity is pushed back toward abandonment of reason, science, and law.
Everyone must recognize: - Power increases responsibility; it does not remove it. - Security cannot be built on illegality. - Chaos cannot be managed; it can only be prevented.
Prevention requires proportionality and restraint, transparency and accountability, law as a foundation rather than a tool, rejection of proxy violence, and avoidance of language and practices that weaken social resilience.
Allow the human being—mentally exhausted, unpredictable under strain—to breathe. There is no impermeable shelter from the radioactive spread of chaos; it crosses all borders.
All must heed the final warning sign before impact.
This is a final warning: If the atmosphere is further poisoned, no one will find clean air to breathe.
The cost of responsible steps not taken today will be beyond the ability of any institution, any power, or any justification to bear tomorrow.
[FA | فارسی]
این متن یک تحلیل نیست؛ فراخوانی آشکار به عقل سلیم است. مخاطب آن همهاند: افراد، نهادها، دولتها و ساختارها؛ زیرا به آستانهای رسیدهایم که مسئولیت و پیامدها مشترک شدهاند.
فضایی که در آن زندگی میکنیم تیره شده است؛ نه فقط سیاسی یا نظامی، بلکه اخلاقی، حقوقی و ذهنی. هر اقدام نامتناسب در شرایط نامتقارن، سمی تازه به این فضا میافزاید؛ سمی که تمایز قائل نمیشود و همه را میآلاید.
نامتقارنی مسئولیت را پراکنده، تقصیر را مبهم و هزینه را بر دوش بیگناهان میگذارد. ساختارهای جرمزا میتوانند دستکم با بیرون کشیدن عاملان خود از میدان و مهار زبانی که به آتشِ آشوب میدمد، به صلح و بیجنگی بهطور منفعل کمک کنند.
هر گام غیرقانونی امروز، فردا به سابقه بدل میشود. هر افراطِ تحملشده، در را به افراطی بزرگتر میگشاید. نهادها با «ما نکردیم» و افراد با «ما تصمیم نگرفتیم» از مسئولیت نمیگریزند؛ زیرا در این بزنگاه، انفعال نیز انتخاب است.
افزودن سم به فضای تیره، تنها جانها را نمیگیرد؛ تمدن را میکاهد. چنین است که جنایتهای جمعی آغاز میشوند و عقل، علم و قانون وانهاده میگردند.
همگان باید بدانند: - قدرت، مسئولیت را افزایش میدهد. - امنیت با بیقانونی به دست نمیآید. - آشوب مدیریت نمیشود؛ فقط میتوان پیشگیری کرد.
پیشگیری با تناسب و خویشتنداری، شفافیت و پاسخگویی، قانون بهمثابه بستر نه ابزار، نفی خشونت نیابتی و پرهیز از زبان و کنشهای فرسایندهی تابآوری اجتماعی ممکن است.
به انسانِ فرسوده و در فشار، فرصت نفس کشیدن بدهید. برای تابش رادیواکتیوِ آشوب هیچ پناهگاه نفوذناپذیری وجود ندارد؛ مرز نمیشناسد.
همه باید آخرین تابلو هشدار پیش از برخورد را جدی بگیرند.
این آخرین هشدار است: اگر فضا بیش از این مسموم شود، هوای پاکی برای نفس کشیدن باقی نخواهد ماند.
هزینهی گامهای مسئولانهای که امروز برداشته نشوند، فردا از توان هر نهاد، هر قدرت و هر توجیهی بیرون خواهد بود.
[HE | עברית]
זה איננו ניתוח; זוהי קריאה גלויה לשיקול דעת ולשכל ישר. היא מופנית לכולם—יחידים, מוסדות, מדינות ומבנים—משום שהגענו לסף שבו האחריות וההשלכות משותפות.
האטמוספרה סביבנו הוחשכה—לא רק פוליטית או צבאית, אלא מוסרית, משפטית ותודעתית. כל צעד בלתי־מידתי תחת לחצים א־סימטריים משחרר רעלן נוסף לחלל הזה; רעלן שאינו מבדיל ופוגע בכולם.
א־סימטריה מפזרת אחריות, מטשטשת אשמה ומטילה את המחיר על חפים מפשע. מבנים המייצרים פשיעה יכולים לפחות לתרום תרומה פסיבית לשלום באמצעות הוצאת העבריינים מן השטח וריסון שפה המזינה כאוס.
כל צעד בלתי חוקי היום נעשה תקדים מחר. כל חריגה ששותקים לה פותחת דלת לחריגה גדולה יותר. מוסדות אינם יכולים להסתתר מאחורי “לא אנחנו”, ויחידים מאחורי “לא החלטנו”; בעת כזו, הימנעות היא בחירה.
הזרמת רעלים נוספים לאטמוספרה אפלה גורמת לא רק לאובדן חיים אלא לאובדן ציוויליזציה. כך מתחילים מעשי זוועה המוניים וכך ננטשים התבונה, המדע והחוק.
על כולם להכיר: - כוח מגדיל אחריות. - ביטחון אינו נבנה על אי־חוקיות. - כאוס אינו מנוהל; ניתן רק למנוע.
מניעה מחייבת מידתיות וריסון, שקיפות ואחריותיות, חוק כבסיס ולא ככלי, דחיית אלימות באמצעות שליחים והימנעות משפה וממעשים המחלישים חוסן חברתי.
אפשרו לאדם—מותש נפשית ובלחץ—לנשום. אין מקלט אטום מקרינת הכאוס; היא חוצה גבולות.
על כולם להישמע לשלט האזהרה האחרון לפני ההתנגשות.
זו אזהרה אחרונה: אם האטמוספרה תורעל עוד, לא יישאר אוויר נקי לנשימה.
מחירם של צעדים אחראיים שלא ננקטו היום יהיה מחר מעבר ליכולתו של כל מוסד, כל כוח או כל הצדקה לשאת.
TAŞKÖPRÜ GAZETESİ / NEWS