İNSANOĞLU UNUTUR

وما سمي الانسان الا لنسيه
Ve mâ sümmiyel insênu illa linesyihi.
İnsana insan denmesi, nisyan ile yani unutkanlık ile ma'lul olduğu içindir.

Yüce Allah bir âyet-i kerimede bu hususta şöyle buyuruyor:
ولقد عهدنا إلى ادم من قبل فنسى ولم  نجد له عزما
Biz daha önce Adem'den söz almıştık, fakat o unuttu;biz onda yeterli bir kararlılık görmedik.
Tâ-hâ،115

Hz Adem, zürriyetinden Hz  Davud'un ömrünü kısa görüp  kendi ömründen ona verdiyi kırk yılı unutup vermedim demişti,bununla ilgili Rasulullah efendimiz  uzun bir Hadis-i Şerif'in son  bölümünde şöyle buyuruyor: 
"Adem unuttu, zürriyeti de unuttu"
Tirmizi, 3076

Birisi bütün bunları dile getiriyor ve unutkan olduğunu itiraf ederek yüce Allah'tan af istiyor ve şöyle diyor:
فإن نسيت عهودا منك سالفة
فاغفر فان اول ناس اول الناس
Fein nesiytu uhûden minke sêlifeten feğfir feinne evvelu nêsin evvelünnêsi.
(Allah'ım!)sana geçmişte, (şimdi ve eğer yaşarsam gelecekte) söz verdiğim(ve söz
vereceğim) ahidleri (sözleri) unutursam (sözümde duramadıysam) beni bağışla. (İlk unutan tek ben diyilim ki Allah'ım!) insanlardan ilk unutan, insanların ilki ve (ilk Peygamber olan Hz Ademdir.

Rabbimiz! Unutur veya yanılırsak bizi (ve mü'min kardeşlerimizi) cezalandırma! Âmin
Bakara, 286